سوریه دروازه تجزیه روسیه؟

سوریه دروازه تجزیه روسیه؟

 

حدود سه سال است که برخی کشورهای غربی و رژیم صهیونیستی با تحریک چند کشور عربی و منطقه‌ای، سوریه را درگیر جنگی فراگیر و بحرانی کرده‌اند که از آن به عنوان پیچیده‌ترین و همه‌جانبه‌ترین بحران نیم قرن اخیر یاد می‌شود.

سوریه به‌دلیل موقعیت جغرافیایی استراتژیک و منابع گوناگونش در طول تاریخ همواره درمعرض خطر حمله و تعدی دولت‌های استعمارگر قرارداشت و خطرها زمانی بیشتر شد که رژیم جعلی صهیونیستی (در سال 1948 میلادی) درکنار این کشور تأسیس شد زیرا تأمین امنیت این رژیم اشغالگر همواره دراولویت سیاست‌ها و دغدغة دولت‌های غربی بوده است.سوریه که در میان اروپای صنعتی و خاورمیانة نفت‌خیز قرار گرفته، همواره در تیررس استعمارگران بود؛ فرانسه در سال 1920 این کشور را مستعمرة خود کرد و 26 سال بعد، سوریه استقلال یافت.

سوریه از نظر جغرافیایی در منطقه‌ای حیاتی (جنوب غرب آسیا و شرق دریای مدیترانه) و در گلوگاه سه قارة آسیا، اروپا و آفریقا قرار دارد؛ این کشور از شمال با ترکیه، از شرق و جنوب شرقی با عراق، از جنوب با اردن، از جنوب غربی با رژیم اشغالگر قدس، و از غرب با لبنان همسایه است.اکنون حدود سه سال است که برخی از کشورهای غربی و رژیم صهیونیستی با تحریک چند کشور عربی و منطقه‌ای، سوریه را درگیر جنگی فراگیر و بحرانی کرده‌اند که از آن به عنوان پیچیده‌ترین و همه‌جانبه‌ترین بحران نیم قرن اخیر یاد می‌شود.

جبهة غربی ـ صهیونیستی ـ عربی و ترکیه، در آغاز ظهور انقلاب‌های مردمی در کشورهای عربی با سوءاستفاده از اختلاف‌های موجود در نظام سوریه که بین دولت بشار اسد (رئیس‌جمهور) و احزاب مخالف این کشور وجود داشت، با اعزام بیش از 20 هزار نیروی تکفیری و سلفی به سوریه، این کشور را وارد خونین‌ترین جنگ سال‌های اخیر کرده‌اند.کشورهای غربی ابتدا با دعوت از مخالفان دولت سوریه به غرب، تلاش کردند بحران پیش آمده در این کشور را بین‌المللی و خود را خیرخواه ملت مظلوم سوریه جلوه دهند و سپس با دعوت از برخی کشورهای مترصد مانند عربستان ـ که درصدد جبران ناکامی‌ها و شکست‌های منطقه‌ای خود بود ـ و قطر و ترکیه، وارد مرحلة جدیدی شدند تا بلکه با پشتیبانی مالی و نیروی انسانی آنها نظام دموکراتیک، قانونی و مردمی اسد را سرنگون سازند.

 

دانلود

با چراغ سبز غربی‌ها، به‌ویژه امریکایی‌ها، هزاران تن از خشن‌ترین تروریست‌ها از 50 کشور ـ با وجود مخالفت‌های گستردة مردمی ـ وارد سوریه شدند و با رفتارهای افراط‌گرایانة خود فجیع‌ترین جنایات انسانی را در این کشور مرتکب شده‌اند که همچنان ادامه دارد.دخالت برخی کشورهای عربی زخم‌خورده و حامی تروریست و حتی دخالت ترکیه در سوریه به‌دلیل مناقشات سال‌های اخیرش با دولت بشار اسد، قابل درک است اما نکتة اصلی و پرسش اساسی این است که غربی‌ها در سوریه به دنبال چه هستند؟

دربسیاری از سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها، تفسیرها، تحلیل‌ها، مطالب و مقاله‌های رسانه‌ها نقل می‌شود که غربی‌ها در تدارک برنامه‌هایی هستند که منابع نفتی سوریه را به سلطة خود درآورند؛ برای نمونه، شبکة خبری «دویچه ولة آلمان» تصمیم وزیران امور خارجة 27 کشورعضو اتحادیة اروپا مبنی بر کاهش تحریم‌های نفتی مخالفان دولت اسد را اقدامی آشکار در این راستا ارزیابی کرده است؛ ولی واقعیت این است که گرچه دستیابی به منابع زیرزمینی سوریه از اهداف غربی‌ها برای سرنگونی دولت کنونی است ولی به راستی چاه‌های نفت سوریه، بیش از معادن و چاه‌های نفت سایر متحدان امریکا در منطقه مانند کویت، قطر، عربستان، بحرین و... است؟ آیا امریکا با تسلط و تصرف میدان‌های نفتی سوریه، سیراب خواهد شد و سیاست‌های جنگ‌طلبانه‌اش را کنار خواهد گذاشت؟ آیا منابع نفتی سوریه، هزینه‌های هنگفت جنگ را برای امریکا و سایر همدستانش تأمین می‌سازد؟ و آیا... ؟؟؟

امریکا برای دستیابی به منابع انرژی در کشورهای حوزة خلیج فارس همیشه چشم طمع داشته ولی اهداف اصلی و بلندپروازانة واشنگتن برای جنگ در سوریه را در خارج از سوریه باید جست.مهم‌ترین هدف غربی‌ها برای حضور در سوریه، همان‌گونه که بسیاری از مقامات غربی به‌ویژه امریکایی‌ها در نطق‌های انتخاباتی خود اعلام کرده و می‌کنند، تأمین امنیت رژیم صهیونیستی است؛ به همین منظور آنها درپی راه‌اندازی جنگ مذهبی در سوریه هستند تا با سکوت خبری، آن را جایگزین جنگ با صهیونیست‌ها سازند.هدف دیگر غربی‌ها برای ایجاد بحران در سوریه، تجزیة این کشور و تبدیل آن به چند کشور کوچک است که درصورت تحقق آن، به سود صهیونیست‌‌ها و به زیان جنبش‌های مقاومت در منطقه خواهد بود.

اجرای طرح و نقشة خاورمیانة جدید و همچنین ایجاد رقابت بین ترکیه، قطر و عربستان از یکسو و جمهوری اسلامی ایران از سوی دیگر، از دیگر اهدافی است که غربی‌ها و در صدر آنها امریکا، در سوریه دنبال می‌کنند.یکی از اهداف مهم و بلندمدت امریکا، استقرار دولتی همسو و ایجاد پایگاه نظامی در سوریه و تبدیل آن به پل ارتباطی برای گذر از این کشور و ورود به مرحلة جدید یعنی اجرای نقشة نفوذ به روسیه و تجزیة این کشور همانند شوروی سابق است.

حدود 20 سال پیش «زبیگنیو برژینسکی، مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده امریکا (جیمی کارتر)» به صراحت گفته بود که به هر قیمتی که شده بایستی از امپراتور شدن روسیه جلوگیری کرد.گویی امریکایی‌ها هنوز در رقابت چندساله و چند دهه با روس‌ها عقده‌گشایی نکرده‌اند؛ گرچه جنگ سرد با فروپاشی شوروی پایان یافته ولی اکنون جنگ سردی دیگر میان امریکا و روسیه برقرار است و نمونة بارز آن، تحرکات این دوکشور در سوریه است؛ هرگاه پروندة حملة نظامی به سوریه در شورای امنیت سازمان ملل متحد مطرح شده، روسیه تمام‌قد مقابل آن ایستادگی کرده و در این راه، چین را هم با خود همراه ساخته است.

هرگاه مقامات امریکایی از حمله به سوریه گفتند، مقامات روسیه به شدت به آن واکنش نشان می‌دهند و می‌کوشند به هر طریقی ازجمله هشدار و تهدید، راه حمله را ببندند.مقامات کرملین به شدت فعالیت‌های سیاسی، فرهنگی، نظامی و... امریکا و اروپا را در کشورهای منطقه زیرنظر دارند؛ آنها از دخالت نظامی غرب در لیبی و کنار گذاردن روسیه از طرح سرنگونی معمر قذافی، درس خوبی گرفته است و به همین دلیل نمی‌خواهند کشتی جنگی‌شان را از بندر طرطوس سوریه خارج سازند. روس‌ها می‌دانند که در ازای حمایت از سوریه و کشورهای غیرهمسو با امریکا و اروپا، بایستی بهای سنگینی بپردازند از این رو، دعوای اصلی بین دو کشوری است که سال‌های زیادی به عنوان دو قطب در جهان شناخته می‌شدند.

اکنون یک سر جنگ سرد میان قطب‌های سابق در اوکراین آشکار است. پس از آغاز تظاهرات‌های مردمی در اوکراین ـ که درپی مخالفت رئیس‌جمهور ضدغربی این کشور با امضای پیمان با اتحادیة اروپا آغاز شده است ـ دولت امریکا همواره حمایت خود را از معترضان اعلام کرده است. حمایت نهادها و بنیادهای امریکایی از تشدید اعتراض‌ها و ناآرامی در اوکراین و حضور «جان مک کین، سناتور جمهوری‌خواه امریکایی» و مقامات اتحادیة اروپا در میان معترضان اوکراینی نیز در همین راستا ارزیابی می‌شود. راه‌اندازی انقلاب‌های رنگی در کشورهای شرق اروپا و نقش پیدا و پنهان امریکا در آنها نشان می‌دهد که نوک پیکان سیاست‌‌های راهبردی و خارجی این کشور به سمت روسیه نشانه رفته است. 

اکنون اوضاع سوریه به نفع امریکا نیست زیرا گروه اصلی مخالف دولت اسد (موسوم به ارتش آزاد سوریه) کنترل بسیاری از مناطق را از دست داده و درگیری بین‌ آنها و سایر گروه‌های ترویستی تشدید شده و ارتش سوریه نیز موفقیت‌های چشمگیری داشته است از این رو، مقامات کاخ سفید سعی دارند ائتلاف جدید شورشیان سوری را نیز به نشست ژنو 2 دعوت کنند و با نمایندگان آنها به گفتگو بنشینند.

«جان کری، وزیر امور خارجة امریکا» در جریان سفر اخیرش به فیلیپین در نشست خبری گفت: برای این دیدار هنوز تاریخ دقیقی مشخص نشده ولی ممکن است این دیدار هر چه سریع‌تر انجام شود.جنگ در سوریه با هر نیتی که آغاز شده، اکنون شهرهای مختلف این کشور با خون هزاران زن و مرد و کودک بی‌گناه رنگین شده است و آنها بهای کینه‌توزی‌های قدرتمندان را می‌پردازند.

/ 0 نظر / 16 بازدید